Als laatste publiekrechtelijke orgaan in Flevoland en als een van de laatste waterschappen heeft Waterschap Zuiderzeeland nu ook een eigen wapen. Dat bevat, hoe kan het ook anders, een verwijzing naar het familiewapen van Cornelis Lely, de man achter de drooglegging van Flevoland.
Het was de Hoge Raad van Adel die Zuiderzeeland vorig jaar in een brief op de mogelijkheid wees. "Het is ons gebleken dat van de 21 waterschappen die Nederland heden ten dage telt vier waterschappen nog niet over een wapen beschikken. Het voeren van een wapen is niet alleen gebruikelijk maar van oudsher ook zeer sterk verbonden met waterschappen", zo schreef het adviescollege voor adeldom en heraldiek.
"De Raad zou graag zien dat deze traditie bestendigd blijft en wil u er dan ook graag op wijzen dat u niet alleen tot het voeren van een wapen gerechtigd bent, maar ook dat u zich hiermee in een lange traditie schaart."
Dat leek het dagelijks bestuur wel een goed idee. De Hoge Raad ging aan de slag en kwam met een paar voorstellen, waaruit het bestuur vervolgens een keuze maakte. Dat wapen is deze week in de hal van het Waterschapshuis in Lelystad onthuld. Het recht om het te voeren is bij Koninklijk Besluit verleend.
Rijke watergeschiedenis
Dijkgraaf Hetty Klavers is er trots op. "Ons waterschap is dan misschien jong, maar het gebied dat we beheren heeft een rijke watergeschiedenis", verklaart ze. "Die geschiedenis zien we nu terug in de vormen, lijnen en kleuren in het wapen. Het laat zien wie we zijn. Dat vind ik mooi."
De zilveren lelie op de blauwe achtergrond verwijst naar het familiewapen van ingenieur Cornelis Lely. Zo’n lelie stond ook op de wapens van Waterschap Noordoostpolder en Heemraadschap Fleverwaard, die in 2000 samen met een deel van het toenmalige Groot Salland opgingen in Waterschap Zuiderzeeland.
De groen-zilveren golven aan de onderkant van het schild staan voor het water waar het waterschap voor zorgt. De rode rand verwijst naar de dijk en de gouden, golvende rand naar het water van de vroegere Zuiderzee en het latere IJsselmeer. Rood en goud zijn ook de kleuren die vroeger werden gebruikt voor een paar belangrijke families in het gebied.
Visitekaartje
Vanaf de twaalfde eeuw tooiden ridders zich met wapens om elkaar op het slagveld en tijdens toernooien te herkennen. Al snel namen ook steden, bisschoppen, gilden en andere organisaties het gebruik over. Een wapen werd een soort visitekaartje: het liet in een oogopslag zien wie je was en waar je bij hoorde, aldus een toelichting op de website.
Voor waterschappen, een van de oudste vormen van lokaal bestuur in Nederland, was een wapen ook praktisch. Het beeld op het wapen werd, afgedrukt in was, gebruikt als zegel onder officiële brieven en besluiten, om de echtheid te bevestigen.
Waterschapswapens zijn nog altijd te zien op kaarten, hensbekers, gevels van waterschapshuizen en installaties. Zuiderzeeland zal het vooral voor officiële brieven en besluiten gaan gebruiken, verwacht een woordvoerder. Alleen Drents Overijsselse Delta, Rijn en IJssel en Scheldestromen moeten het nu nog zonder eigen wapen stellen.
