Nederland profileert zich graag als waterland: deskundig in het begrijpen, beheren en beschermen van water. Tegelijkertijd zien we in de praktijk dat dit beeld onder druk staat. In de ontwikkeling
‘Waterkwaliteit staat op de kaart binnen onze bubbel, maar nog niet daarbuiten.’ Met deze scherpe observatie zette keynote spreker Sander Mager direct de toon tijdens het 8e Waterkwaliteit op de
Dit artikel laat zien dat goed meten vakmanschap, robuuste processen en een zorgvuldige wisselwerking tussen mens, techniek en data vraagt. Daarnaast beïnvloeden ook activiteiten van andere partijen het grondwatersysteem.
Op het laatste Deltacongres werd het weer genoemd: “Bij zeespiegelstijging krijgt Nederland te maken met toenemende verzilting.” Voor tijden van zoetwaterschaarste met ingrijpende maatschappelijke gevolgen is al een verdringingsreeks samengesteld,
Veel gemeenten geven subsidie voor groene daken als klimaatadaptiemaatregel. Verspreid over Nederland zijn er meer dan 10.000 groene daken, maar de potentie voor deze groene waterberging is nog lang niet bereikt. Dit artikel gaat in op geleerde lessen en tips voor gemeenten en waterschappen.
Wereldwijd worden rampen veroorzaakt door verstoring van het natuurlijke evenwicht. Wat betreft Nederland daalde de bodem door exploitatie in de laatste duizend jaar viermaal zo snel als de zeespiegel steeg.
Dorre bomen, rottende palen, schimmel in huis, zakkende bodems; allemaal problemen die veroorzaakt kunnen worden door grondwater. Dat gebeurt steeds vaker; door klimaatverandering en bodemdaling nemen de extremen toe. Voor
Dit artikel roept gemeenten en waterschappen op om samen te investeren in stedelijke watersystemen met voldoende ruimte voor hemelwater. Met oog voor samenhang tussen waterketen, hemelwatervoorzieningen, oppervlaktewater, grondwater en openbare ruimte.
Wat er in de grote zalen van de Verenigde Naties gebeurt, lijkt op het eerste gezicht ver weg te liggen van de gemalen, dijken en zuiveringen in Noord-Holland. In Kopenhagen,
In 2009 verscheen in het Tijdschrift voor Waterstaatsgeschiedenis het artikel ‘De Westerschelde, natuurlijk?’ De auteurs, oud-hoofdingenieur bij Rijkswaterstaat ir. W. Lases en landschapshistoricus dr. A. de Kraker, gaven hierin aan
