Er komen kerven in de buitenste duinenrij, er worden duintoppen weggehaald en er wordt minder vaak zand opgespoten. Dat zijn de belangrijkste maatregelen die de betrokken partijen hebben afgesproken om het eiland Texel tegen hoogwater te beschermen en de natuur in het zuidwestelijke duingebied te versterken.
Al langer was duidelijk dat er iets moest gebeuren om het Noord-Hollandse Waddeneiland veilig te houden. Sinds de jaren negentig van de vorige eeuw wordt in het zuidwesten om elke drie tot vier jaar extra zand op het strand aangebracht. Dat moet de kustlijn op zijn plaats houden.
De buitenste duinenrij is hierdoor steeds hoger geworden en dichtgegroeid met helm. Zee, wind en zand hebben minder invloed op het duingebied gekregen, waardoor de achterliggende duinen niet meegroeien met de zeespiegelstijging. Ook is de biodiversiteit in het gebied afgenomen.
Dynamisch kustbeheer
Het plan is daarom al enkele jaren om met ‘dynamisch kustbeheer’ de waterveiligheid te waarborgen en de natuurkwaliteit te verbeteren. Verschillende varianten zijn onderzocht. Deze week zijn de provincie Noord-Holland, de gemeente Texel, het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK), Rijkswaterstaat, Staatsbosbeheer en Defensie het eens geworden over de voorkeursvariant.
Dat betekent dat er, verspreid over een langere periode, tien kerven (windsleuven) komen in de buitenste duinenrij langs de Noordzeekust. Ook het weghalen van duintoppen in de zeereep tussen Paal 8 en de Jan Ayeslag gebeurt geleidelijk. De kerven worden zo ontworpen dat de bodem meters boven zeeniveau ligt. Daardoor kan er volgens het waterschap geen zeewater het achterland instromen.
Strandpaviljoens
Daarnaast gaat Rijkswaterstaat het kustonderhoud aanpassen. In het seizoen 2027/ 2028 zal een grotere hoeveelheid zand voor een periode van vier tot zes jaar worden opgespoten, zodat dat minder vaak nodig is. Daardoor wordt het bodemleven en ook de strandrecreatie minder verstoord.
Een ander probleem is dat de strandpaviljoens bij paal 9 en paal 12 steeds moeten worden verplaatst als de duinen aangroeien. Dat maakt het voor de paviljoenhouders moeilijk om te investeren in hun bedrijf. HHNK, de gemeente, Rijkswaterstaat en Staatsbosbeheer gaan daarom samen met de ondernemers een plaats bepalen waar de paviljoens de komende tien jaar kunnen blijven staan.
