Het Platform Duurzame Glastuinbouw heeft de monitor ‘waterkwaliteit in glastuinbouwgebieden’ geactualiseerd. Hoewel de concentraties gewasbeschermingsmiddelen in de oppervlaktewateren afnemen, is het bereiken van de KRW doelen nog altijd niet in zicht.
De glastuinbouw is ten opzichte van andere landbouwsectoren de meest vervuilende. “Glastuinbouw is heel intensief”, legt Guus Meis van Glastuinbouw Nederland uit. Deze organisatie voert een programma uit om in 2027 de emissie van meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen tot nul te beperken. “Er zijn echt goede stappen gezet door de sector de afgelopen jaren, maar er is nog veel te doen. En wat de monitor ook laat zien: we kunnen het niet alleen.”
Guus MeisDe waterkwaliteit in glastuinbouwgebieden wordt sinds 2011 periodiek gemonitord. De huidige monitor richt zich niet alleen op de waterkwaliteit in glastuinbouwgebieden, maar ook op de manier waarop maatregelen worden toegepast en nageleefd door de sector.
“Als je naar de feiten en cijfers kijkt, dan wordt het best een uitdaging om de KRW-doelen te halen in 2027”, vervolgt Meis. “Met het recirculeren, de betere kwaliteit gietwater en de zuiveringsplicht zijn de grote generieke maatregelen om de waterkwaliteit te verbeteren al genomen. Het gaat nu om de laatste loodjes en de maatregelen die daar bij horen verschillen echt per bedrijf.”
Glastuinbouw Nederland roept in elk geval alle bedrijven in de sector op om iemand binnen de organisatie verantwoordelijk te maken voor de watertechnische installatie. “Dat iemand eens per maand een rondje door de kas maakt ter vermijding van ziekten en plagen vinden we heel normaal. Het moet ook heel normaal worden om de watertechnische installatie voortdurend in optimale conditie te houden.”
Hoewel de glastuinbouwbedrijven dus nog steeds verbeteringen door kunnen en moeten voeren, kijkt de sector ook naar de overheid. Meis: “Als het restwater volgens de wetgever in het riool geloosd moet worden, moet die capaciteit wel beschikbaar zijn. Om bewuste overtredingen op te kunnen sporen, is er ook betere, meer risico-gestuurde handhaving nodig. Wat mij betreft is dat de belangrijkste conclusie uit deze monitor: als sector kunnen we veel doen, maar we kunnen de waterkwaliteit ook niet in ons eentje genoeg verbeteren.”
