Van komend weekend tot 30 september vindt in Dordrecht het Festival Voor de Vloed plaats. Tijdens dit festival wordt via kunstvormen als theater en muziek en andere activiteiten aandacht gevraagd voor waterveiligheid.
De stad Dordrecht ligt op een kwetsbare positie. Als het water stijgt, is er altijd een kans op wateroverlast. Zeker als het stormseizoen op 1 oktober van start gaat. In aanloop naar dit stormseizoen, wordt er een festival georganiseerd om het publiek hierop te wijzen. “Want wat als het een keer misgaat? Dan kun je maar beter voorbereid zijn”, stelt kunstenaar Wouter Sieuwerts. Hij is organisator en initiatiefnemer van het festival.
Het is inmiddels de vierde keer dat het festival wordt georganiseerd. Sieuwerts ziet een verschuiving in de manier waarop het onderwerp waterveiligheid wordt benaderd. “Door alle communicatie, ook vanuit de veiligheidsregio’s, is er meer bekendheid. Dat maakt dat het nu tijd is voor verdieping. Het gaat niet alleen maar meer om aandacht vragen, maar ook om mensen echt ermee bezig te laten zijn.”
Dat wordt onder andere zichtbaar in het programma bij activiteiten als kookworkshops met noodpakketten. “Maar bijvoorbeeld ook met de Hoog & Droog Zolderroute, waarmee we het festival openen op 19 september, en mensen kunnen ervaren hoe het is om te schuilen als de stad overstroomt. En ik denk dat dit ook zeker geldt voor de Silent Noodshow, een silent disco die begint als rampenoefening.”
Nieuw dit jaar is ook het festivalhart in stadspark De Kloostertuin. “Bij de vorige edities hadden we veel activiteiten en ook zeker niet te klagen over de aandacht en het aantal leuke reacties. Maar wat we niet hadden, was een vast middelpunt voor het festival. Dat willen we dit jaar wel creëren. Bij het festivalhart zijn veel activiteiten en is ook horeca.”
Kunst is volgens Sieuwerts een goed middel om onderwerpen als waterveiligheid te belichten. “Een foldertje heeft vaak iets belerends. Dat kun je makkelijk terzijde schuiven. Kunst gaat van de emotie naar de ratio. Het begint ermee dat het publiek zich eerst kan verbazen of kan lachen en daarna gaat nadenken over wat de kunstenaars willen zeggen.”
