Met de hulp van een drone heeft het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard begin deze maand een illegale lozing van een tuinder opgespoord. De inzet van drones maakt deel uit van een nieuwe aanpak van het waterschap om de waterkwaliteit in het glastuingebied te verbeteren.

Ronny Okkerse"We werken aan een remote-sensing-systeem waarmee we veranderingen in de waterkwaliteit kunnen volgen, lozingen kunnen opsporen en sneller kunnen ingrijpen", vertelt Ronny Okkerse, manager innovatie en digitalisering bij Schieland.
Dat houdt in dat op strategische plekken in het glastuingebied permanente sensoren worden geplaatst die de waterkwaliteit meten en dat er drones met thermografische camera’s ingezet worden die afwijkende temperaturen registreren.
"Zo weten we te allen tijde hoe het in het gebied gaat", aldus Okkerse. "Daardoor kunnen we proactief zijn in plaats van reactief. Tot nu toe werden de metingen met de hand gedaan en naar het laboratorium gestuurd, dat duurde dan een week. Nu kunnen we gelijk gaan meten, waarschuwen en zo nodig handhaven."
Permanente sensoren
De kracht zit in de combinatie van beide technieken, legt hij uit. "Zo’n thermografische camera kan de temperatuur op een graad nauwkeurig meten. En dankzij de permanente sensoren weten we wat de kwaliteit van het water op die plek is, waardoor we afwijkingen gelijk opmerken."
Uniek is het hoogheemraadschap hierin niet, ook andere waterschappen zijn bezig om het toezicht met moderne technologie te verbeteren. Maar voor bijvoorbeeld het vliegen met drones moet eerst een vergunningstraject doorlopen worden dat volgens Okkerse zeker twee jaar kan duren. Het waterschap werkt daarom nu samen met het naburige Delfland, dat al wel over zo’n vergunning beschikt.
Begin februari kon zo de eerste dronevlucht uitgevoerd worden, die op verschillende locaties een duidelijke temperatuurafwijking liet zien. Vervolgens zijn nitraatmetingen uitgevoerd, waarbij op één plek een overschrijding van ruim dertig keer de norm bleek. "Dat duidt op de aanwezigheid van meststoffen. Met het blote oog was dat niet waar te nemen."
Afgesloten kasten
Vliegen is overigens niet altijd noodzakelijk, benadrukt Okkerse. De medewerkers meten ook nog steeds met de hand. Maar juist de permanente sensoren maken een vergelijking dan mogelijk. De eerste daarvan is onlangs geplaatst; de komende weken volgen er nog vijf, in afgesloten kasten in een watergang.
Het waterschap moest hiervoor flink investeren, omdat het een innovatie betreft. "We verwachten dat ze goedkoper worden, maar we willen er nu wel vast mee experimenteren", verklaart Okkerse. "Het is heel belangrijk dat de waterkwaliteit in het gebied beter wordt."