Voor het eerst lopen de kosten van versterking van rivierdijken op tot 25 miljoen euro per kilometer. Dat blijkt uit twee recente kredietaanvragen van waterschappen voor dijkversterkingen in het Hoogwaterbeschermingsprogramma.
Het gaat om een versterkingen langs de Waal en de IJssel, die allebei komend jaar van start gaan.
Waterschap Drents Overijsselse Delta heeft een bedrag van 718 miljoen euro nodig om de dijk langs de IJssel tussen Olst en Zwolle op sterkte te brengen. Dat komt neer op 24,8 miljoen euro per kilometer.
De opgelopen kosten zijn volgens het waterschap ontstaan door ‘strengere regelgeving, technische complexiteit en bewuste keuzes om schade en overlast te beperken, zoals een zorgvuldige uitvoering dicht bij woningen’. Met het laatste doelt het waterschap op het trilvrij aanbrengen van damwanden met behulp van vrij kostbare duwtechnieken.
Afgelopen maand stemde het bestuur van Waterschap Rivierenland ook in met een torenhoog krediet voor een dijkversterking langs de Waal in de Neder-Betuwe tussen Echteld en Dodewaard. Hier gaat over een afstand van 20,2 kilometer de rivierdijk op de schop om te voldoen aan nieuwe veiligheidsnormen. Aan dit project hangt een prijskaartje van 512 miljoen euro. Omgerekend komt het neer op 25,4 miljoen euro per kilometer rivierdijk.
Niet nieuwe normaal
Volgens Eric Withaar, mededirecteur van het Hoogwaterbeschermingsprogramma, is deze kostprijs van 25 miljoen euro per kilometer niet het nieuwe normaal. “We zien weliswaar over de volle breedte flinke kostenstijgingen, maar de projecten langs de Waal en IJssel zijn uitzonderlijk qua complexiteit en dus ook qua kosten per kilometer.”
De directie van het Hoogwaterbeschermingsprogramma heeft zowel de dijkversterking Neder-Betuwe als Olst-Zwolle goedgekeurd en geoordeeld dat deze sober en doelmatig worden uitgevoerd.
Stadsdijken
Dijkversterkingen in het Hoogwaterbeschermingsprogramma worden betaald uit een landelijke pot die voor 40 procent wordt gevuld door de gezamenlijke waterschappen en voor 50 procent door de rijksoverheid. Elk waterschap draagt daarnaast 10 procent bij uit eigen middelen. De meeste dijkversterkingsprojecten vallen uiteindelijk goedkoper uit, waardoor veel waterschappen hun 10 procent aandeel weer terugkrijgen in de kas.
De waterschappen moeten kosten van de dijkversterking zelf voorschieten en dat levert een flinke investeringslast op.
Het record van het duurste dijktraject in het hoogwaterbeschermingsprogramma staat nog altijd op naam van Stadsdijken Zwolle. Langs het Zwarte Water in de provinciehoofdstad zijn alle waterkeringen de afgelopen jaren op veilige hoogte gebracht voor een bedrag van 300 miljoen euro voor 7,5 kilometer. Dat komt uit op 40 miljoen euro per kilometer versterkte waterkering.
